Keret House (4) – Buren

Schermafbeelding 2016-06-25 om 20.14.39

Ieder jaar heeft het Keret House een thema dat door de hier verblijvende kunstenaars en schrijvers uitgewerkt wordt. Dit jaar is dat ‘Buren’, waar het Pools een veel mooier woord voor heeft – Sąsiedzi, uit te spreken als somsjedzi. Het is ook een beladen begrip geworden, sinds Jan Gross een boek publiceerde met deze titel waarin hij aantoonde dat niet alleen de Duitse bezetter, maar ook de Poolse lokale bevolking actief meewerkte aan de moord op de Joden van het plaatsje Jedwabne. Lees verder “Keret House (4) – Buren”

Keret House (3) – De andere bewoners

IMG_2693-165x220

Ik ben onder de indruk van de projecten die de andere artists in residence, mijn voorgangers hier in het Keret House, hebben bedacht. Op het bureau (aan het voeteneinde van mijn bed, zie ook mijn voorgaande blog), ligt een boekje waarin de projecten uit 2013 beschreven zijn. Door de daglichtlampen die de gevelreclame op de hiernaastgelegen flat beschijnen en meteen ook het Keret House meepakken, kan ik het ’s nachts moeiteloos lezen. Alle kunstenaars en schrijvers hielden zich min of meer aan het jaarthema: Filling the Void. Welke leegtes heeft het getto van Warschau achtergelaten? En is het mogelijk om die leegtes op te vullen, en hoe dan, of waarmee? Iedereen heeft hier een ander antwoord op geformuleerd. Lees verder “Keret House (3) – De andere bewoners”

Keret House (2) Sjoeni

dom_kerta_112855-165x89

Wat mij betreft is het bewijs geleverd: een goede architect kan een complete woning van 14 vierkante meter ontwerpen waarin je geen last hebt van claustrofobie. Als je het Keret House binnenkomt – via de ingang aan een ruime parkeerplaats, met vuilcontainers en een frutje doorvermoeide alcoholisten – leidt een metalen trap je meteen naar boven. Bovenaan de trap een luik: je bent op de eerste verdieping. Recht voor je: de salon (2 m2) compleet met tafel en twee stoelen. Meteen daarachter: de keuken (2 m2) met elektrische kookplaat en koelkast. En daarachter: de douche-toiletcombinatie (2m2). Achterom kijken, snel het luik dichtdoen voordat je van de trap afvalt. Lees verder “Keret House (2) Sjoeni”

Keret House (1)

IMG_2005-165x220

Het was een onooglijke steeg tussen twee grijze betonnen flats, totdat architect Jakub Szczęsny op een briljant idee kwam. Hier, op de grens van het vroegere ‘grote’ en ‘kleine’ getto, zou hij het concept van ‘onmogelijke architectuur’ onderzoeken en het smalste huis ter wereld bouwen. En zo geschiedde. Op een perceel dat 92 centimeter meet op het smalste punt, en 152 op het breedste, staat een huis voorzien van douche en toilet, keuken en bed, zitzak en schrijftafel. Kunstenaars en schrijvers worden uitgenodigd om deze art installation te komen bewonen. Lees verder “Keret House (1)”

Namen

468770-352x500

Je bent een weekend in Polen en het gaat zoals altijd: iedereen vertelt verhalen, je komt terug met wel drie romans in je hoofd. P. komt met verhalen over zijn familie, de oorlog natuurlijk, niet verder vertellen, niet voor een boek gebruiken dit.
‘Maar hoe heetten ze dan’, vraag ik. ‘Die tante, die oudoom, die achterneef.’ Een naam bepaalt een verhaal.

Voor sommige schrijvers helpt het: lijstjes maken als ze aan iets nieuws beginnen, of als ze niet weten hoe ze verder moeten met hun schrijfproces. Wat ook helpt, is een uurtje lezen in de Księga naszych imion van ene mijnheer Józef Bubak, mijn Poolse namenboek. Naast Joachim, Joanna, Jolanta (ik sla maar een willekeurige pagina op), tref je hier ook Boguchwał, Wszechiech, of Żelisław aan. Of Grzymisława, Makryna, Strzeżysława. Als mijn hoofdpersonen zulke namen zouden hebben, kan ik de verhalen die P. me vertelt zelf wel verzinnen. En trouwens, tegen de tijd dat ik Mśigniewa, Świętopełk of Wawrzyniec foutloos uit kan spreken, heb ik allang een nieuwe roman geschreven.

Storyboard

 

Schermafbeelding 2016-06-25 om 18.37.42.png

Mooi, Arjen Fortuin gisteren (NRC 19 oktober 2013) over het vinden van dingen die je nooit zocht, omdat je niet wist dat ze bestonden. Daarom is het zo spannend om op zolders, in die ‘schedels van huizen’ (E. de Waard), te zoeken naar knipsels, brieven en andere schatten. Al die papieren, het zijn ‘knikkers die in je kop rondrollen. Zo gauw als de werkelijkheid een gaatje openlaat, rollen de knikkers erin.’ (J. Bernlef). Lees verder “Storyboard”

Bericht voor Jerzy Panek

1

Het is nu het vijfde jaar dat ik af en toe een schrijfweek doorbreng in mijn Krakause studio. Die studio is helemaal niet van mij, maar van genereuze vrienden die de ruimte beschikbaar stellen aan kunstenaars of schrijvers die er willen werken. Al die jaren ligt er een brief in de vensterbank van een Amerikaanse afzender. URGENT. DATED REPLY REQUESTED staat er in boze letters op de enveloppe gestempeld, maar de geadresseerde is al meer dan tien jaar dood. Lees verder “Bericht voor Jerzy Panek”

De lezer

foto8-e1342093494483-225x300

Nu ik drie weken schrijfretraite heb kan ik hem dagelijks vanachter mijn bureau observeren: de lezer. Mijn bureau en zijn balkon bevinden zich op de derde verdieping, beiden kunnen we net over het dak heen koekeloeren dat tussen
ons in staat, toch hebben we elkaar nog nooit gesproken. Ik ben bovendien zo bijziend dat ik hem op straat niet zou herkennen. Lees verder “De lezer”

De mislukkeling

foto5-e1341585242252-225x300

Precies een jaar geleden lag De draad en de vliegende naald in de boekhandel. Op diezelfde dag arriveerde er een doos van het Centraal Boekhuis, met een aantal auteursexemplaren, cadeautje voor de schrijver. Ze waren allemaal perfect, gedrukt op papier van verantwoorde herkomst met de code FSC C019440 en voorzien van dat prachtige omslag – een coproductie van Albrecht Dürer en Herman van Bostelen.

Behalve één exemplaar, dat is een echte mislukkeling. Lees verder “De mislukkeling”